Je zult het herkennen; diëten is niet een eenmalig iets. Bij mij is het vallen en opstaan. Ik word er wel steeds bedrevener en slimmer in. Geen crashdiëten meer voor mij, maar gezond en matig eten en lekker bewegen. Regelmatig wandelen helpt echt. Maar zo af en toe moet ik de teugels weer even aantrekken en ben ik streng voor mijzelf. Het blijft lastig. Dit zijn mijn 5 grootste dieetverpesters.

1.

Mijn grootste dieetverpester is de weegschaal. Na een week afzien wil ik resultaat zien. Flink resultaat zien. En het enige resultaat dat telt is minder wegen dan de week ervoor. En als ik dan echt zeker weet dat ik onwijs mijn best heb gedaan, steeds maar ‘nee’ heb gezegd tegen al die lekkere dingen, onwijs gesport heb en de weegschaal doet niks, ja dan wordt het moeilijk. Dan loop ik grote kans dat mijn dieet is verpest.

2.

Alcohol. Dat ene glaasje wijn kan bij mij een heel dieet om zeep helpen. Want natuurlijk blijft het niet bij 1 glaasje en omdat ik al een tijdje niet heel veel gegeten heb, komt dat glaasje meteen goed aan. Ik word wat losser, de grenzen gaan aan de groei, dat toastje is helemaal niet zo erg, dat bakje olijven ook niet (gezond toch) en die bak noten is heerlijk. Hoezo dieet? Wat voor dieet?

3.

Jij bent toch goed zo, je bent helemaal niet dik.” O, zo fijn, dit soort opmerkingen. Vooral als ik op een kantelpunt sta. Ik noem maar wat: De kast ligt vol Sint Maarten snoep, ik ben uit eten en wil pompoensoep in plaats van dat heldere bouillonnetje en ook een toetje met chocolade na, er is een heerlijk ontbijt gedekt met vers gebakken broodjes en 8 soorten beleg waar het water me van in de mond loopt of iemand trakteert op saucijzenbroodjes.  Ze hebben gelijk; zo dik ben ik ook helemaal niet. Ik neem wat. En nog wat.

4.

1 koekje kan toch geen kwaad. Ik heb ze zelf gebakken.” Tegen deze dubbele kan ik niet op. Zelf gebakken, wat lief. Hartstikke veel moeite gedaan en ik wil afslaan, dat kan ik niet maken. En inderdaad, wat voor kwaad kan 1 koekje helemaal. Daar ga ik dan.

5.

Als laatste, en niet zomaar, want zo eindigt het altijd, noem ik de gedachte: ‘Deze dag is toch al verloren.’ Herken je hem? Je hebt 1 gebakje gegeten en besluit dan dat deze dag toch al verloren is en je geeft jezelf een vrijbrief om er nog van alles achteraan te eten. Het slaat echt nergens op maar toch doe ik het elke keer weer.

Nu ik dit weet, moet het toch beter gaan. :-) Herken je het? Wat is jouw grootste dieetverpester?