Vanochtend op de weegschaal. 74.5 kilo. Echt waar. 3 Kilo afgevallen. 3 Kilo! In 1 week. Ik kan het niet geloven. Dat kan niet kloppen. Ik zet de weegschaal nog een keer aan en ga er op staan en weer zie ik in het digitale schermpje 74.5 kilogram. Ik snap het niet. Die fucking Sonja Bakker, zo makkelijk kan het toch niet zijn.

Nou ja, echt makkelijk was het natuurlijk niet. Vorige week woensdag begonnen en donderdag had ik mijn eerste beproeving al. Heel vroeg in de ochtend zat ik in de auto (zonder de gebruikelijke zakken snoep) richting 2-daagse wandelcoach-training in een conferentiecentrum met lunchbuffet, lekkere cakejes bij de koffie en een afspraak om ’s avonds in een restaurantje te eten met een collega cursist. De cakejes liet ik liggen, bij het lunchbuffet nam ik een kopje soep (nee, die stond niet op de Sonja dieetlijst) en 3 crackers (die dan weer wel) en ik dronk thee in plaats van heerlijke vruchtensappen. Ook in het restaurant had ik goede intenties. Daar koos ik voor een salade Nicoise. Dat leek een goed idee. Jammer alleen dat de salade er nogal raar uit zag en in het midden een homp tonijn omgespit met mayo lag en op andere plekken lag verstopt in de salade een paar scheppen sellerie, ook drijvend in de mayo. Het was heerlijk! Bordje leeggegeten. En ook die twee glazen witte wijn had Sonja niet opgenomen in het menu van donderdag. Maar, (en nu komt de smoes) ik was wel de hele dag buiten in de weer geweest en had voor het eten nog een wandeling gemaakt van bijna 6 kilometer.

Lastig moment

Lastig moment nummer 2 was de zaterdagavond. Een gezellig avondje met vrienden bij ons thuis. Één glas rode wijn en 3 toastjes met 30+ kaas, schrijft Sonja voor. Kijk, dat ene glas rode wijn lukt natuurlijk makkelijk. Maar glas 2 en 3 floepen er zomaar achteraan. Man had ‘voor de visite’ wat lekkere dingen in huis gehaald en op tafel gezet. Daar zaten ook zoute pepsels bij. Eerst eentje. Toen een handje. Ik geloof dat ik de hele zak heb opgegeten en de olijven waren ook erg lekker. De toastjes heb ik toen maar geskipt.

Zo koud

Verder heb ik het vanaf de derde dag zo koud gehad. Niet gewoon koud in de zin van trek een warme trui aan en het is weer goed. Nee, echt koud van binnen. Rillen. Koude handen, koude voeten. Voor het slapen gaan ga ik onder de douche, niet om schoon te worden maar om door te warmen. Dan flanellen pyjama aan (het was een wonder dat ik er een kon vinden) en bedsokken en hopen dat ik er ‘s nachts niet uit hoef. Dat moet natuurlijk wel, want ik drink me overdag helemaal suf. Goed voor de doorstroming maar ook om nog een beetje het gevoel te hebben dat er iets in mijn maag zit.

Een wonder

Maar, ik ga niet klagen, 3 kilo eraf is een wonder. Het geeft een enorme boost om het vol te houden. Heb jij wel eens zo’n vliegende start gehad? En dat het daarna toch helemaal mis gaat? Ik vraag het maar. Ik kan het niet laten om toch wat zwartkijkerig te zijn. Er moet toch ergens een adder onder het gras zitten.

Deze week:

50 km gewandeld

3,1 kg afgevallen


Wat vooraf ging:

Stiekem, of eigenlijk helemaal niet stiekem, hoop ik dat het wandelen me een slank en superstrak lichaam geeft. Natuurlijk weet ik heel goed dat het zo niet werkt. Maar toch hé, elke woensdag sta ik verwachtingsvol op de weegschaal. En hoe pijnlijk ook, de resultaten laat ik wekelijks lezen.

Na ruim drie maanden wandel-streak (elke dag minimaal 5 km wandelen) moet ik constateren dat alleen wandelen mij niet laat afvallen. Elk pondje gaat toch door het mondje. Ik besluit in aflevering 7 van Woensdag Weegdag te starten met het afvalboekje van Sonja Bakker ‘Bereik je ideale gewicht!’

Lees de vorige afleveringen van woensdag weegdag.

♦ Woensdag weegdag 7, Kiezen voor Sonja

 Woensdag weegdag 6, Confronteert

Woensdag weegdag 5, Experiment mislukt

♦ Woensdag weegdag 4, Drie weken overgeslagen

Woensdag weegdag 3, Tijd voor actie

♦ Woensdag weegdag 2, Nu al niet leuk meer

Woensdag weegdag 1, De start van een wekelijks verslag