Bregenzerwald had me al te pakken voordat ik überhaupt mijn wandelschoenen had gestrikt. Ik kwam erheen om drie winterwandelactiviteiten te beleven – gewoon wandelen dus, geen ski’s, geen boards, geen adrenaline‑toestanden. Maar wat ik vond, was een regio die veel meer is dan een skigebied. Een plek waar houten huizen in alle tinten vergrijsd hout in het dal en tegen de bergen aan liggen, waar mensen graag samen buiten de deur eten, en waar je als winterwandelaar echt je hart kunt ophalen.
Wat maakt Bregenzerwald zo bijzonder?
De regio Bregenzerwald ligt in Vorarlberg, vlak onder het Bodenmeer en de stad Bregenz. Het bestaat uit 23 dorpen, waarvan Egg en Bezau de grootste zijn. Van oorsprong is het een landbouw- en veeteeltgebied, en dat zie je terug in de architectuur: het typische Bregenzerwaldhaus, gebouwd van steen én hout, groot genoeg voor wonen én werken.
Wat ik prachtig vind: door een regionale verordening moeten ook nieuwe huizen een houten uiterlijk hebben. Daardoor ontstaat een landschap waarin oud en nieuw naadloos in elkaar overlopen. Licht hout, donker hout, bijna zwart hout — ik keek er mijn ogen uit. Alleen al door door de dorpen te wandelen, heb je het gevoel dat je in een levend, warm en sfeervol decor staat.
Eerste indruk: houten huizen en een eetcultuur waar je blij van wordt
Na een nacht in de slaaptrein kwam ik aan in Bregenz, waar Simone van Bregenzerwald Tourismus me oppikte. Terwijl we het dal in reden, zag ik de houten huizen steeds dichter tegen de hoger wordende bergen aankruipen. In Egg lunchten we bij Sarah Kocht, dat gevestigd is in een hypermodern gebouw waarvan ik nog steeds niet weet of ik het mooi vind — maar het is in ieder geval ook van hout.
Het Poshus. Modern én van hout, maar vind ik het mooi?
Binnen vind ik het indrukwekkend.
Wat me meteen opviel: bijna elk tafeltje in elk restaurant heeft een gereserveerd-bordje. Niet omdat het hier stijf is, maar omdat mensen hier graag samen eten. Ontbijt, lunch, diner — het is hier een sociaal ritueel. Vrienden, families, collega’s: iedereen spreekt af om buiten de deur te eten. En dat doen ze zó massaal dat reserveren gewoon verstandig is.
Na de lunch reed ik door naar Mellau, waar ik incheckte in Hotel Sonne. Klaar voor drie dagen winterwandelen.
Dag 1 – Panoramarundweg Niedere: een prachtige route met een onverwachte workout
Die middag ontmoette ik Sandra van Vorarlberg Tourismus. Samen namen we de gondel naar Bergstation Baumgarten in Bezau. Vanuit de gondel zagen we paragliders door het dal zweven — en eerlijk: ik zou zó mee willen. Het zag er magisch uit, in totale stilte hoog door het dal zweven.
Boven begonnen we aan de Panoramarundweg Niedere. Normaal is dit een makkelijke wandeling van anderhalf uur. Maar ja… normaal. Normaal is het veel kouder, maar nu scheen het zonnetje en de temperatuur was ver boven nul. Het had in de afgelopen week flink gesneeuwd, dus er lag een dik pak. De bovenlaag was nog net bevroren, maar redde het niet altijd om mij te dragen. Soms bleef ik keurig bovenop, maar steeds vaker zakte ik ineens weg. Het werd een soort intervaltraining waar ik me niet voor had opgegeven.
Naarmate we verder komen wordt het steeds meer ploeteren. We zakken steeds verder weg en ik vind het zo langzamerhand niet echt heel leuk meer. Ik zak nu weg tot mijn kruis, als ik met mijn andere been mijzelf uit de sneeuw omhoog wil duwen zakt die ook weg. Ik kom maar langzaam vooruit. Op een gegeven moment besluiten we zelfs te kruipen om het gewicht maar te verdelen.
De uitzichten waren fantastisch, de route prachtig, maar mijn benen hadden er een duidelijke mening over. De combinatie van weinig slaap, hoogte en ploeteren maakte dat ik blij was toen we via de skipiste konden afdalen. We haalden nét de laatste gondel naar beneden.
Toch doen?
Ja. Zeker. Maar check de sneeuwcondities. In de zomer is het sowieso een heerlijke route en de views zijn werkelijk geweldig. Terug bij Bergstation Baumgarten kun je op het panoramadeck heerlijk zitten en in het restaurant wat lekkers halen. En met een beetje geluk zie je paragliders starten — een schouwspel dat je niet snel vergeet.
⇒ Check de winter hiking paden in Bregenzerwald
Dag 2 – Sneeuwschoenwandelen: stilte, inspanning en een sleetje als bonus
Sneeuwschoenwandelen stond absoluut op mijn verlanglijstje. In het Bregenzerwald kan dat op verschillende plekken, onder andere via Schneesportschule Au-Schoppernau. Ik had me ingeschreven voor een groepswandeling ‘hike tot he Neuhornbachhaus’, maar bleek de enige deelnemer. Resultaat: een privé‑tour met gids Stefan.
We namen de lift naar de Diedamskopf en liepen langs de rand van de pistes naar beneden. Even wennen weer, die sneeuwschoenen, maar al snel gingen we het stille Haldendal in. Wat een rust. Wat een schoonheid. Wat een geluk dat ik hier liep.
Stefan wees naar een berg en zei: “Daar gaan we op.” Ik dacht dat hij een grap maakte. Dat was niet zo. Het was een stevige klim, maar het uitzicht maakte alles goed.
Bij het Neubornbachhaus genoten we van een heerlijke lunch in de zon. En toen kwam de verrassing: ik mocht kiezen tussen naar beneden lopen of met een sleetje. Dat was geen keuze. We gleden naar beneden, een heerlijk besluit van een geweldig leuke wandeltocht.
Waarom sneeuwschoenwandelen hier zo fijn is
- Je komt op plekken waar skiërs niet komen.
- Het is stil. Echt stil.
- Je voelt je even een ontdekkingsreiziger.
- En soms eindigt het dus met een sleetje.
Dag 3 – Culinair wandelen: van ontbijt naar lunch naar taart
Culinaire winterwandelingen zijn een specialiteit van het Bregenzerwald. Je wandelt van ontbijt naar lunch naar dessert, steeds in een ander restaurant. Ik koos de route Mellau – Bizau – Bezau. Ik ging op pad met de vouchers in mijn tas, de routebeschrijving bij de hand, maar zette toch al heel snel KOMOOT aan, waar ik de GPS track had ingeladen.
Mijn ontbijt was bij Café Deli in Mellau, een gezellige plek waar ik voor het eerst zag dat mensen ook afspreken om samen te gaan ontbijten. Het buffet was allesbehalve standaard: gerechten uit alle windstreken bereid met lokale ingrediënten, vers, kleurrijk en verrassend.
De route liep door het dal, stukje bos, over besneeuwde velden en langs snelstromend water. Soms zakte ik door de sneeuw, maar dit keer slechts een paar centimeter. In Bizau lunchte ik bij Biohotel Schwanen, waar ze koken volgens de leer van Hildegard von Bingen. Ik kan het niet uitleggen, maar het smaakte fantastisch.
De wandeling eindigde in Bezau bij Café Gretina, waar ik een taartpunt koos waarvan ik geen idee had wat het was, maar die heerlijk bleek.
Culinair wandelen is:
- Een feestje voor wandelaars die van eten houden.
- Een perfecte dagactiviteit voor wie niet wil skiën.
- Populair bij locals (en dat zegt genoeg).
- Een beetje gek als je in een hotel slaapt en je ontbijt overslaat — maar hé, alles voor de ervaring.
⇒ Check de culinary winter hikes in the Bregenzerwald
⇒ Check nog meer culinary hikes in the Bregenzerwald
TIP: Haal je tickets zelf op bij het toeristenbureau. Als je online besteld worden ze naar je huisadres opgestuurd.
Na drie dagen winter wandelen in Bregenzerwald
Ik heb genoten! Je hoeft niet diep Oostenrijk in voor een heerlijke wintervakantie-ervaring. Het Bregenzerwald heeft me verrast door zijn warmte, zijn architectuur, zijn rust en zijn liefde voor samen eten. Maar vooral door hoe welkom je je voelt als wandelaar — ook in de winter. De wandelmogelijkheden zijn legio. Ik had er nog veel langer willen blijven om alles te ontdekken. Bregenzerwald is voor mij een regio die je omarmt met houten huizen, zachte sneeuw en een landschap dat je steeds opnieuw laat kijken.
Praktische informatie
Hoe kom je er?
- Trein: Met NS International planner stippel je gemakkelijk je treinroute uit, met of zonder slaaptrein. Bregenz heeft een groot treinstation. Verder kun je met de bus.
- Auto: Vanuit Nederland ligt het Bregenzerwald vlak over de grens met Duitsland. De rijafstand is ongeveer 800 kilometer vanuit Utrecht.
- Vliegen: Vliegen kan in principe ook. Zürich is het dichtstbijzijnde grote vliegveld. Vanuit Zürich is het nog ruim 150 km met de auto. Je kunt ook de trein nemen, dat kost je twee uur.
Vervoer ter plekke
Het bussysteem werkt uitstekend. Met de ÖBB‑app plan je alles eenvoudig. In de winter rijdt er bovendien een gratis skibus.
Eten & tradities
Probeer zeker de Vorarlberger Bergkäse. En geniet van de lokale eetcultuur: samen ontbijten, lunchen en dineren is hier bijna een levensstijl. Het gebruik van de lokale ingrediënten maakt het extra lekker.
Winter- én zomerwandelingen
Het Bregenzerwald is een wandelregio pur sang. In de winter vind je geprepareerde winterwandelwegen, sneeuwschoenroutes en culinaire tochten. In de zomer opent een enorm netwerk van paden zich, van eenvoudige dalroutes tot uitdagende bergtochten.
Hotel
Ik verbleef in Hotel Sonne in Mellau, een aantrekkelijk viersterren adults‑only hotel dat precies biedt wat je in Bregenzerwald zoekt: rust, ruimte en verwennerij. Mijn kamer was heerlijk ruim, met een fijn balkon en een badkamer vol hoogwaardige verzorgingsproducten. Elke ochtend stond er een uitgebreid ontbijtbuffet klaar en vooral het viergangenmenu ’s avonds verdient een groot compliment — creatief, smaakvol en prachtig opgediend. De wellness is indrukwekkend: meerdere sauna’s, binnen‑ en buitenzwembaden, een zonnedek met whirlpool en een moderne fitness- en yogaruimte nodigen uit om echt te ontspannen . Mellau zelf is een perfecte uitvalsbasis voor winter- en zomeractiviteiten, waardoor je vanuit dit hotel zo de bergen in wandelt. De bussen naar de andere dorpen stoppen voor de deur. Voor mij voelde Hotel Sonne als een plek waar je verwend wordt met luxe en waar je je realiseert wat een geluksvogel je bent om hier te mogen zijn — en precies dat maakt het zo fijn.
⇒ Ik was in Bregenzerwald op uitnodiging van Vorarlberg Tourismus en Bregenzerwald Tourismus. Meer informatie over winter- en zomeractiviteiten in de Bregenzerwald vind je op hun website.
Geef een reactie