2025 was voor mij het jaar van de wandelboeken. Ik verslond ze. Ik kan er geen genoeg van krijgen om te lezen hoe anderen het wandelen ervaren en ben altijd nieuwsgierig naar verhalen over verschillende trails. Misschien zit er ergens een route tussen die precies bij mij past.
Afgelopen jaar verschenen er opvallend veel caminoboeken. En eerlijk gezegd: ik heb daarin een soort verzadigingspunt bereikt. Ze leveren me niet veel nieuws meer op. Het stramien is vaak hetzelfde: iemand maakt iets ingrijpends mee (liefde over, partner overleden, baan kwijt) en de Camino verzacht de pijn. Tegen de tijd dat Santiago de Compostela in zicht komt, heeft de hoofdpersoon genoeg positieve ervaringen opgedaan om weer verder te kunnen met het leven. Heerlijk leesvoer, maar voor mij inmiddels een beetje klaar.
Hieronder vind je in het kort welke wandelboeken ik in 2025 heb gelezen en wat ik ervan vond. Houd daarbij in gedachten dat ik een beetje camino-moe was — dat kleurt mijn oordeel. Laat je daardoor vooral niet weerhouden om een boek zelf te kopen en te lezen.
Jacqueline Eckhardt & Dennis Jansen – Kijk ons lopen toch
Kijk ons lopen toch is een heerlijk leesbaar verslag van hun tocht over de Pacific Crest Trail (PCT). Jacqueline en Dennis schrijven om en om een hoofdstuk over hun belevenissen. Van mij hadden de hoofdstukken over de voorbereiding best wat uitgebreider gemogen, maar zodra ze daadwerkelijk vertrekken, zit je er meteen in. Het boek is zo goed geschreven dat je echt met ze meeloopt en hun fysieke én emotionele ervaringen voelt. Heerlijk leesvoer dat je bijna doet besluiten om zelf ook te gaan.
Mariska van der Klis – Finisterre
Een klassiek caminoboek: er gebeurt iets ingrijpends (Mariska ontdekt dat haar partner vreemdgaat), waarna ze besluit de Camino te lopen. Vervolgens lees je hoofdstukken lang over haar helende ervaringen onderweg. Lekker leesbaar, maar voor mij niet vernieuwend of bijzonder.
Wat ik wél heel leuk vind: na terugkomst besluit Mariska veel meer te gaan wandelen. Ze loopt nu elke dag naar haar werk en heeft het wandelen echt geïntegreerd in haar leven. Ze is op social media een inspiratie en motiveert ook anderen om te gaan wandelen. Top!
Anna Visser – Mijn herberg aan de Camino
Ook dit boek begint als een klassiek caminoboek: Anna’s partner overlijdt en ze besluit de Camino te lopen. Dat deel wordt niet heel uitgebreid beschreven. Interessant wordt het daarna, wanneer ze besluit haar eigen herberg aan de Camino te openen. Het is ontzettend leuk om te lezen hoe dat proces verloopt.
Lees hier een uitgebreidere boekrecensie
[leuk om te weten: Dit boek krijgt een vervolg als Teledoc-documentaire. Het zal een portret worden over de route en de herberg van Anna als rustpunt. Tegen de achtergrond van het schitterende, ruige Noord-Spaanse landschap volgen ze zowel Anna als de pelgrims die haar herberg passeren, ieder met een eigen verhaal/rugzakje.]
Alex Dierckx – Alleen op de Camino Francés
Dit boek vond ik op mijn Kobo en ik las er elke avond een stukje uit. Ook dit is een klassiek caminoboek: Alex gaat na zijn pensioen de Camino lopen. Volgens de flaptekst zoekt hij meer dan alleen de eindstreep — een confrontatie met verleden, verlies en zijn binnenwereld.
Ik heb dat er eerlijk gezegd niet uitgehaald. Voor mij beschrijft hij vooral een fysiek zware tocht die hij zelf nóg zwaarder maakt: te kleine schoenen, enorme blaren, te weinig rustdagen, en lange etappes door noodweer. Hij zegt af en toe dat hij veel leert, maar voor mij blijft onduidelijk wat dan precies.
Alleen als E-book verkrijgbaar
Brigitte Ars – Het wilde vrouwen pad
Volgens de achterflap is dit een zoektocht naar vrijheid en de kracht om als vrouw je eigen pad te vinden, aan de hand van twaalf wandelpaden. Het boek lag eerst op mijn ‘ooit nog eens lezen’-stapel; het trok me niet meteen.
Maar zodra ik begon, wilde ik door. Dit boek is anders dan anders. Brigitte wandelt twaalf paden die zijn vernoemd naar bijzondere vrouwen en ontdekt onderweg hun verhalen en geschiedenis. Interessant, persoonlijk en inspirerend. Niet een boek om in 1 x te verslinden, maar een boek om te verwonderen, te genieten van de mooie beschrijvingen en leren.
Tim Voors – De ultieme tocht
Dit vijfde boek van Tim Voors was voor mij een verrassing. Ik had niet verwacht dat ik het zó goed zou vinden. Zijn laatste boeken vond ik minder bijzonder, maar deze deed mijn wandelhart weer opbloeien.
Tim loopt de Continental Divide Trail: 5000 kilometer door de Verenigde Staten, dwars door het hart van het land. De langste route ter wereld binnen één land. Ik heb gesmuld van dit boek: de ontberingen, de wilde dieren, de ontmoetingen, maar ook de overdenkingen van iemand die lang onderweg is.
Een ouderwets meeloopboek dat prachtig laat zien hoe je zo’n tocht aanpakt en wat je onderweg kunt tegenkomen. Chapeau Tim — je hebt weer iets moois afgeleverd.
Sarah Meuleman – In mijn voetsporen
Een bijzonder boek. Sarah liep als twintiger het Coast to Coast-pad (dan heb je mijn aandacht al). Ze vindt haar oude dagboek terug en besluit twintig jaar later het pad opnieuw te lopen. Dat levert een heerlijk boek op waarin ze je meeneemt in haar tocht, gedachten en overwegingen. Vlot geschreven, eerlijk, nietsontziend en hartverwarmend. En fijn dat het autobiografisch is. Ik heb genoten van dit boek.
Het boek was ook een wandelinspiratie en heeft mij over de streep getrokken, want ik heb besloten in 2026 de (vernieuwde) Coast to Coast route te wandelen.
Camilla Davidsson – Onder de sterrenhemel
Een verhaal over de Zweedse Emma, die na een mislukte liefde besluit — totaal onvoorbereid — de Camino te lopen. Een écht caminoboek dus. Het leest heerlijk en je loopt echt met Emma mee. Het voelt autobiografisch, en daarom was het voor mij een teleurstelling om te ontdekken dat het dat niet is.
Christian Hermans – Achter de vuurtoren
Dit boek bracht me meteen in verwarring. Ik ben zo gewend dat caminoboeken in de ik-vorm zijn geschreven, dat het afstandelijk voelde dat dit boek dat niet doet. Daardoor wordt ook meteen duidelijk dat het geen autobiografisch verhaal is, maar fictie. En als je dat eenmaal voelt, is het minder interessant dan de persoonlijke verslagen. De gekozen vertelmanier geeft wel de mogelijkheid om te schakelen tussen heden en verleden. Dat is mooi: het geeft verdieping en laat persoonlijke groei zien. Je kunt goed merken dat het boek geschreven is door iemand die meerdere malen de Camino Frances heeft gelopen. De beschrijvingen van de route voelen authentiek aan. Mooi!
Het boek leest lekker weg en de levenslessen zijn waardevol. Het laat ook opnieuw zien hoeveel impact het lopen van een Camino kan hebben.
Lees dit ook even:
Bovenstaande is natuurlijk mijn persoonlijke mening. Het kan heel goed dat jij een boek heel anders hebt beleefd. Laat het hieronder vooral weten — ik ben benieuwd naar jouw ervaringen en vind het leuk om wat tegenwicht te horen.
⇒ Het artikel bevat affiliate linken. Dat betekent dat als jij een boek bestelt ik er een kleine commissie van krijg. Het kost jou niets extra’s en mij maak je er erg blij mee. Een kleine moeite toch, als ik je heb weten te inspireren met dit artikel over de wandelboeken 2025.
⇒ De eerste foto is is niet van mij maar komt van Depositphotos.com
Dank, gr. Koos