Dit is een blog over de lelijkheid van de dameswandelbroek. Ik heb me er van de week weer eens over opgewonden en het wordt tijd om het van me af te schrijven.

Want, waarom is het zo dat er voor werkelijk iedere sport leuke, passende, stoere, functionele kleding te koop is en dat het voor wandelaars suf, fantasieloos en gedateerd, maar vooral onwaarschijnlijk lelijk is? Hardlopers kunnen rennen in alle kleuren van de regenboog en hebben ruime keus in kort, lang, driekwart, warm, koud etc. Voor skiërs bijvoorbeeld is kleding kopen een feest, en het leuke is dat die kleding ook voor dagelijks gebruik geschikt is. Niet dat je thuis gaat zitten in je skibroek maar de jassen, sweaters, wanten en mutsen en noem maar op, doen het in het gewone leven ook heel goed. Zelfs vissers hebben hun eigen stoere kledinglijn. Dat geldt ook voor golfers, surfers, tennissers en ga zo maar door.

Spijkerbroek

Dan de wandelaars. Er zijn in Nederland 1,2 miljoen lange afstand wandelaars, volgens de wandelmonitor 2015, en 10,5 miljoen mensen die graag meer dan een uurtje wandelen en die lopen bijna allemaal rond in hun spijkerbroek. Ook niet fraai volgens dit blog die het een uniform der wanstaltigheid noemt. Maar los daarvan, de spijkerbroek is weinig functioneel als wandelbroek, maar je moet wat, want het alternatief is ver-schrik-ke-lijk.

Wandelbroek

Wie ontwerpt die dingen eigenlijk? Dat kunnen geen vrouwen zijn. Maar mannen willen toch ook niet dat vrouwen er zo onappetijtelijk bijlopen. De ontwerpers van dames wandelbroeken moeten vrouwenhaters zijn. Dat kan niet anders.

Hoewel, ik geloof bij nader inzien dat er helemaal geen ontwerpers aan te pas komen. Als er 1 kledingstuk mode-ongevoelig is, dan is dat de wandelbroek. Daar is de afgelopen 30 jaar niets aan veranderd. Als mal is een mannenbroek genomen en er  is een sticker ‘damesmodel’ opgeplakt. Dat betekent dat alleen vrouwen met een mannenmodel, dus zonder middel, geen kont en lange rechte benen, in de wandelbroek passen. Die zien er dan dus ook uit als….. een man. En de wandelbroek doet het natuurlijk ook goed bij vrouwen met maatje 34, maar die zien er nog leuk uit in een vuilniszak, dus die tellen niet. De gemiddelde Nederlandse wandelaarster met maat 40/42 met kont en ronde bovenbenen ziet er uit als een opgestopte worst. Als je wat zwaarder bent en je hebt een buikje, dan past die er niet in en floept steeds de drukknoop open, en als je in het bezit bent van een middel krijg je zo’n rare tuit achter op je rug. Passen en mooi afkleden doet het in ieder geval niet.

De wandelbroeken hebben ‘verwassen’ kleuren : antraciet (wordt verkocht als zwart), bruinig, groenig en alle tinten beige. Vooral die laatste is een afknapper. Wie wil er nu gezien worden in een broek met de kleur ‘nude’? Wat erg! Ik zie het zo voor me: Schommelende ronde billen in een iets te strakke broek in een onbestemde huidskleur. De broek trekt strak op ongewenste plekken waardoor de naden van de onderbroek duidelijk zichtbaar zijn. Wat moet je trouwens sowieso met beige? Hoeveel woestijnen hebben we in Nederland? De laatste tijd een gewone beige broek gezien in het modebeeld? Natuurlijk niet. Beige broeken zijn vrouwonvriendelijk.

Afritsbroek

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de gruwel van de afritsbroek. In een poging om dit soort broek wat hipper te maken wordt hij tegenwoordig zip-off pant genoemd. Nou, hoe je hem ook noemt het is twee keer niks. Als korte broek helemaal mislukt omdat het model niet klopt en de ritsen zo stijf rond blijven staan, en als lange broek lelijk vanwege weer die stijve ritsrondjes en de rechte wijde pijpen. Die moeten er wel aan zitten anders krijg je de afristpijpen niet over je schoenen heengewurmt.  Met een beetje pech schuren die ritsen ook nog en irriteert dat behoorlijk. Over functionele kleding  gesproken.

Dus toch maar weer die spijkerbroek aan, terwijl het zo verschrikkelijk prettig zou zijn om een leuke goedzittende, sportieve, functionele wandelbroek te dragen in een leuke kleur. Want zeg nou zelf: in een regenbui  baal je van die spijkerbroek die maar niet droog wordt en schuurt en plakt. In de zomer te warm en in de winter te koud. Te stug en harde naden waardoor hij niet geschikt is voor lange (meerdaagse) wandeltochten en je toch maar weer die lelijke #wandelbroek aan doet. Onder protest.

Ik zie uit naar het sportkledingmerk dat deze handschoen oppakt en komt met een 4 seizoenen kledinglijn voor de moderne wandelaarster.

flavicon wandelvrouw